Do Matki Bożej z Góry Karmel
Spojrzałem a Karmel się stała pustkowiem,
jak prorok Jeremiasz, co widział ruinę,
gdy Pana płomienny gniew dotknął miast mrowie
i lud co był ongiś dziedzicem i synem.
Gdzie Karmel kapłani od Baalów swe drogie
cielce zachwalają na oczach gawiedzi
i brak jest Eliasza by rzekł im: Pan Bogiem,
i wołał by ogień ich z nieba nawiedził.
Lecz stoi szkaplerzna Królowa Karmelu,
Jej głowa jak Karmel w odwiecznej stolicy
i Salve Regina się niesie hymn wielu,
co w Niebie śpiewają Jej wciąż męczennicy.
Jest mocna przebłagać matczynych próśb siłą,
usłucha z dobroci, litości Syn słynny:
na wierność młodości wnet wspomni i miłość,
wprowadzi w Karmelu nas ogród znów winny.
Jest mocna przebłagać matczynych próśb siłą,
usłucha z dobroci, litości Syn słynny:
na wierność młodości wnet pomni i miłość,
wprowadzi w Karmelu nas ogród znów winny.
Konkordancje:
Patrzyłem, a oto Karmel spustoszały, i wszystkie miasta jego zburzone są od oblicza Pańskiego i od oblicza gniewu zapalczywości jego (Jr 4,26)
A gdy już był czas, żeby było ofiarowane całopalenie, przystąpiwszy Eliasz prorok rzekł: Panie, Boże Abrahamów i Izaaków i Izraelów, pokaż dziś, żeś ty jest Bóg Izraelów, a ja sługa twój, a wedle rozkazania twego uczyniłem te wszystkie słowa. Wysłuchaj mię, Panie, wysłuchaj mię, żeby poznał ten lud, żeś ty jest Pan Bóg, i tyś zaś nawrócił serce ich. I spadł ogień Pański i pożarł całopalenie i drwa i kamienie, proch téż i wodę, która była w rowie, liżąc. (1 Krl 18)
Głowa twoja jako Karmel, a warkocze głowy twojéj jako szarłat królewski (Pnp 7)
Wspomniałem na cię, litując młodości twojéj i miłości zrękowania twego... I wprowadziłem was do ziemie Karmelu, abyście jedli owoc jéj, i co najlepszego jéj (Jr 2)