św. Tomasz z Akwinu jest Doktorem Kościoła Katolickiego, a moderniści to najwięksi wrogowie Tradycji Apostolskiej w Kościele Katolickim.

baran katolickiprzedwczoraj

Zapewniam panią, że moderniści uważają się za ortodoksyjnych uczniów św. Augustyna. Oni twierdzą, że są prawowiernymi tradycjonalistami Kościoła Apostolskiego/Katolickiego/. Do IV wieku /do św. Augustyna/ uznają Ojców Kościoła. Reszta Ojców dla nich to wypaczony katolicyzm. Święty Tomasz z Akwinu w duchowości/filozofii/ augustiańskiej jest banowany na wszelkie sposoby. Dla nich liczy się tylko św. Augustyn z Hippony. Tutaj na glorii tv tomizm wymięka w mgnieniu oka dając miejsce na modernistyczny augustynizm.

1Przetłumacz

Więcej

• Zgłoś
• Zmień komentarz
• Usuń komentarz

Współcześni myśliciele, filozofowie i egzystencjaliści (często określani mianem modernistów w szerokim tego słowa znaczeniu) cenią św. Augustyna z Hippony przede wszystkim dlatego, że jako pierwszy myśliciel Zachodu przeniósł punkt ciężkości filozofii na ludzką podmiotowość, psychologię i dramat wewnętrzny. Zamiast budować abstrakcyjne, obiektywne systemy kosmiczne na wzór starożytnych Greków, zajął się on badaniem głębi własnego „ja” .Oto kluczowe powody, dla których nowoczesna kultura i filozofia fascynują się myślą biskupa z Hippony:1. Narodziny nowoczesnej autobiografii i psychologii. W swoim najsłynniejszym dziele „Wyznania” (łac. Confessions), Augustyn dokonał czegoś bezprecedensowego w świecie antycznym: napisał bezwzględnie szczerą, psychologiczną autobiografię. Analiza psychologiczna: Opisuje tam swoje wewnętrzne rozterki, kryzys tożsamości, uzależnienie od namiętności oraz skomplikowane relacje z matką. Odkrycie podświadomości: Badacze literatury widzą w nim prekursora nowoczesnej prozy introspektywnej, a psychologowie – pioniera w badaniu głębi ludzkiej pamięci i motywacji.2. Zapowiedź kartezjańskiego przełomu (Cogito)Zanim Kartezjusz sformułował swoje słynne „Myślę, więc jestem”, św. Augustyn w traktacie O Państwie Bożym i innych pismach polemizował ze sceptykami, pisząc: „Si fallor, sum” („Jeśli się mylę, jestem”).Fundament pewności: Udowodnił, że sam fakt ulegania złudzeniu czy błądzeniu myślowemu jest ostatecznym dowodem na istnienie podmiotu myślącego. Przeorientowanie filozofii: Moderniści uwielbiają ten moment, w którym poszukiwanie prawdy o świecie zaczyna się nie od obserwacji gwiazd, lecz od wnętrza ludzkiego umysłu.3. Prekursorski egzystencjalizm i koncepcja czasu. Augustyn przedstawił rewolucyjną, czysto subiektywną definicję czasu w XI księdze Wyznań. Czas jako stan duszy: Stwierdził, że przeszłość i przyszłość obiektywnie nie istnieją. Istnieje tylko potrójna teraźniejszość: teraźniejszość rzeczy minionych (pamięć), teraźniejszość rzeczy obecnych (dostrzeganie) oraz teraźniejszość rzeczy przyszłych (oczekiwanie).Nieznośna wolność: Jego wizja człowieka jako istoty fundamentalnie niespokojnej („Niespokojne jest serce nasze...”) stała się bezpośrednią inspiracją dla XX-wiecznych egzystencjalistów, takich jak Martin Heidegger czy Søren Kierkegaard.4. Wolna wola i filozofia pragnienia. Dla filozofii nowoczesnej kluczowe znaczenie ma Augustiańska koncepcja woli jako autonomicznej siły w człowieku. Prymat woli nad rozumem: W przeciwieństwie do Greków (którzy uważali, że człowiek czyni zło tylko z niewiedzy), Augustyn zauważył, że można doskonale wiedzieć, co jest dobre, a i tak wybrać zło ze względu na skażenie woli i pożądliwość. Człowiek jako istota pragnąca: Pokazał, że ludźmi kierują nie chłodne sylogizmy logiczne, lecz ich miłości i pragnienia – co współbrzmi z teoriami psychoanalizy. Podsumowując, moderniści widzą w św. Augustynie „pierwszego nowoczesnego człowieka” – kogoś, kto zmagał się z poczuciem zagubienia, płynną tożsamością i niepokojem egzystencjalnym, czyli problemami, które stanowią rdzeń współczesnej kondycji ludzkiej.